Ομιλία Α΄
«ΑΙΡΕΣΙΟΜΑΝΙΑ ΔΟΝΚΙΧΩΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»
ΑΘ. ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ
«Πιο εύκολα βρίσκεις ένα θεό στην-αρχαία-Αθήνα, παρά έναν άνθρωπο»-Πετρώνιος! Αντίστοιχα σήμερα, πιο εύκολα βρίσκεις σε θρησκευτικό Ιστότοπο μια … αίρεση, και έναν αιρετικό συνακόλουθα έναν … Ηρακλή της Ορθοδοξίας, ή και … "σωτήρα" της -πειραιώτικα, «τζάμπα μάγκα»-να τον περιμένει με αναμμένη την … πυρά, παρά έναν ορθόδοξο πιστό! Τελευταία «αίρεση» η «μετά-πατερική ή συναφειακή θεολογία». Προφανώς η απόπειρα κάποιων-επιτυχής ή όχι-να εκπέμψουν με σήματα της σημερινής εποχής, την Αλήθεια της Εκκλησίας-«Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας»-την οποία ιδιαίτερα οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας εξέπεμψαν με σήματα κατάλληλα για τους δέκτες των ανθρώπων της εποχής τους! Ιεροεξεταστές στην Ορθόδοξη Εκκλησία;
Αλλά!! «Η Ορθοδοξία ευνοεί και προστατεύει τη μέγιστη ελευθερία των θεολογικών γνωμών μέσα στα πλαίσια της μιας παραδόσεως. Η Εκκλησία ξεπερνά κάθε σχολή, ενώ ταυτόχρονα τις περιέχει όλες. Όμως κανένα κείμενο, εκτός από τους δογματικούς ορισμούς των συνόδων, δεν μπορεί ποτέ να αξιώσει «συμβολικό» κύρος. Το δόγμα είναι αρκετό. Έχει θέση «κλειδιού» και έτσι αποκλείει κάθε «μονότυπο» ή «γενική γραμμή» στη θεολογία»-Π. Ευδοκίμοφ, «Η Ορθοδοξία», σ.241.
